Onze fokactiviteiten
Onlangs hebben we besloten om te stoppen met het fokken van Cavaliers. Langs deze weg willen we graag de mensen bedanken die in de afgelopen jaren met ons in zee zijn gegaan en vertrouwen in ons hebben gesteld.
Onlangs hebben we besloten om te stoppen met het fokken van Cavaliers. Langs deze weg willen we graag de mensen bedanken die in de afgelopen jaren met ons in zee zijn gegaan en vertrouwen in ons hebben gesteld.
Vanmorgen is High Hopes (Hope) opgehaald door haar nieuwe baasjes. De laatste van het stel alweer. Julia Dream blijft bij ons. Het is stil nu. Vanmorgen nog twee spelende pups, nu moet Julia het verder zien te rooien zonder zusje en broertjes. Maar voor haar verandert er uiteraard het minst. Zij blijft gewoon in hetzelfde huis, bij haar moeder en de andere twee honden. Gilmour is afgelopen donderdag vertrokken, naar Duitsland. Precies 8 weken oud. Gisteren is Barrett opgehaald door zijn nieuwe baasjes. Iets eerder waren Crazy Diamond en Arnold Layne al naar hun nieuwe baasjes gegaan. Crazy Diamond (Quinn) zal ik vaak kunnen zien, die is naar onze dochter gegaan.
Ramani was een perfecte moeder, vond ik. Ze bleef vrolijk en blij als er bezoek kwam, zoals we van haar gewend zijn. Het bezoek mocht ook bij de pups komen, ze was niet overdreven beschermend. Maar ze hield alles wel heel goed in de gaten. Vanmorgen hebben Hope en Julia nog bij haar gedronken. Dus kun je stellen dat ze echt voldoende melk had.
Ik heb heel erg genoten van het nestje. Natuurlijk vond ik het afscheid nemen van de pups ook moeilijk. Je gaat toch een week of 8 heel intensief met ze om, hebt er een band mee opgebouwd. En dan moet je loslaten. Dat valt niet altijd mee. Ik heb over alle nieuwe baasjes een zeer positief gevoel en ga er vanuit dat de pups allemaal een heel goed plekje hebben nu. En hier zullen we weer moeten wennen aan het leven zonder de pups, geen puppyren meer in de kamer. Niet meer de geluiden van een aantal pups. Al kan Julia in haar eentje ook wel aardig wat geluiden produceren. Maar dat is toch anders….
Nog even, en dan gaan er al twee pups naar hun nieuwe baasje.
Het gaat prima met alle zes, Ik kan wel stellen dat High Hopes het meest ondernemend is. Ik heb haar al een paar keer door de kamer zien lopen met het snoer van een gitaar. Hoe ze erbij kon is me een raadsel, hij lag op een versterker. Uiteraard ook meteen weer afgepakt. En maar op een veiliger plek neergelegd. Zij is ook degene die over barricades heen achter de verwarming probeert te komen. Dus Alida: (toekomstig baasje) je krijgt je handen vol. Maar uiteraard is ze, zoals een cavalier betaamt, ook heel erg lief, aanhankelijk en vrolijk.
Dit alles wil niet zeggen dat de rest niets onderneemt, integendeel. Barrett en Arnold Layne zijn de beste eters. Die lijken niet snel genoeg te hebben gegeten. Struinen de ren door om te kijken of er nog iets eetbaars is. En zo niet: ach, een krant smaakt ook wel. Uiteraard ben ik daar niet blij mee, en gelukkig gebeurt dit ook niet vaak. Crazy Diamond doet het eerste gedeelte van zijn naam eer aan. Hij kan behoorlijk gek doen als hij uit de ren wil. Een wolf is er niets bij. En dan is het aan mij om hem niet voor dit gedrag te belonen. Dus pas eruit halen als hij stil is. Hij krijgt dit steeds beter in de gaten, dus dat lijkt te werken. Gilmour en Julia zoeken elkaar veel op in het spel. Ze zijn allebei even klein en echt aan elkaar gewaagd. Allebei ook supersnel en allebei even gek op broekspijpen en veters. Kortom: een heerlijk stel.
Weer een mijlpaal vandaag. De puppies zijn voor het eerst allemaal naar buiten geweest en hebben dus weer een nieuwe ervaring opgedaan. Heel belangrijk voor hun socialisatie. Er lag een klein beetje sneeuw, dus daar hebben ze ook kennis mee gemaakt. Volgens mij waren ze niet erg onder de indruk van de kou en de sneeuw. Ze liepen tenminste rond alsof ze dat al veel vaker hadden gedaan. Een mooi gezicht ook. Morgen maar weer, en dan eens proberen of ze aan een lijntje willen lopen. Alleen maar even bij ons in het hofje. Kijken hoe ze dat vinden.
Gisteren waren ze alweer 6 weken. Prachtig om hun ontwikkeling zo te volgen. Ze rennen af en toe door de kamer, al is het nog wat meer huppelen. Maar dan wel heel snel. Ze gaan steeds meer op onderzoek uit. Af en toe moet ik er één achter de verwarming vandaan halen. Daar zit vrij veel ruimte achter, en dat hebben ze nu ontdekt. Dus maar op zoek gegaan naar een barricade zodat dit niet meer mogelijk is.
Vanmiddag is de dierenarts geweest en alles was in orde. Alle hartjes waren prima. En dat is voor mij het belangrijkste. Ze hebben nu hun eerste enting gehad. Dus kunnen ze nu ook eens even mee naar buiten. Dat zal eerst moeten wennen, want het is behoorlijk koud momenteel. Maar over een week of twee gaan ze naar hun nieuwe baasjes en dan moeten ze aan de buitenlucht gewend zijn.
Het eten wisselt nogal. Soms zijn ze heel gulzig en eten ze heel snel een bak leeg. En soms tonen ze geen enkele belangstelling.
Vanmiddag was het heel druk voor ze, er kwam bezoek dat met ze op de vloer heeft gespeeld. En toen kwam ook de dierenarts nog. Nu liggen ze allemaal te slapen en het eten? Volgens mij slaan ze deze ronde over. Later vanavond weer een kans.
Gisteren is de chipper geweest. De chips zaten er zo in, maar de pups hebben luid en duidelijk kenbaar gemaakt dat ze het niet
bepaald op prijs stelden. Crazy Diamond maakte het wel heel erg bont. Die begon al te gillen toen die naald nog niet eens in de
buurt was. Alleen Julia Dream hield zich heel rustig. Gelukkig was het leed snel geleden. Toen de pups allemaal weer in de ren
waren, wilde Ramani erbij en toen gingen ze allemaal een 'bakje troost' bij haar halen. En of Ramani het aanvoelde of niet, ze
bleef wonderbaarlijk rustig staan zodat ze allemaal een hele tijd lekker konden drinken. En dat zie ik de laatste week niet echt
vaak meer, meestal begint ze te lopen terwijl er nog pups aan de tepels hangen. En die blijven dan gewoon door drinken. Onverstoorbaar.
Vandaag heb ik Ramani wat meer buiten de ren gezet, want ze heeft nog zoveel melk dat de pups niet echt veel animo tonen voor de brokjes. En daar zullen ze toch echt aan moeten wennen. Ramani heeft nog meer dan voldoende melk en dat mag zolangzamerhand wel wat minder worden. Dus overdag laat ik haar pas bij de pups ná hun andere maaltijd. Het toetje mogen ze dan bij hun moeder halen. Het verbaast me ook dat Ramani nog zo graag bij haar kroost in de ren vertoeft. De vorige keer wilde ze veel sneller steeds uit de ren.
De pups kunnen nu de werpkist in en uit wanneer ze maar willen. Het voorste schot heb ik gisteren verwijderd. Er zijn dus geen obstakels meer voor ze. En dat gaat prima. Ze spelen regelmatig even in de ren of in de werpkist. En dan slapen ze weer. In de kist of bij Ramani. Ik heb een bench in de ren gezet, maar wel zonder de bovenkant, zodat ik zie wat er gebeurt. Daar ligt Ramani regelmatig in en sommige pups kruipen dan lekker bij haar.
Over een tijdje doe ik de bovenkant van de bench erop, zodat een bench niet vreemd is voor ze. Dan hebben ze daar al een beetje aan kunnen wennen als er bij hun nieuwe baasjes ook een bench voor ze is.
Het spelen wordt nu steeds wilder. Soms hoor ik gegil en gepiep en dan hangt er één aan het oortje van een ander. Hun tandjes zijn nu al zo gegroeid, dat dit behoorlijk pijnlijk moet zijn. Tot nu toe reageren ze nauwelijks op allerlei geluiden. Stofzuigen, muziek, geluiden vanuit de keuken. Het doet ze niets. Alleen toen ik speeltjes met piepgeluiden in hun ren legde, staakten ze hun spel even. Dat vonden ze kennelijk vreemd. Maar hun nieuwsgierigheid was groot en ze gingen er snel op af.
Ze vinden het heerlijk om te worden opgepakt en geknuffeld. Wat dus ook veelvuldig gebeurt, want zij zijn niet de enigen die daarvan genieten.
Met uitzondering van Gilmour hebben we nu voor alle puppies een nieuwe eigenaar gevonden. Op Gilmour is inmiddels ook een optie genomen. Aanstaande zondag (21 november) komen de mensen die een optie op hem hebben genomen kijken. Daarna zullen we op deze website laten weten hoe het ermee staat.
De tijd gaat snel. De ontwikkeling van de pups ook. Ik heb gisteren kranten in de puppyren gelegd, en het luikje voor de werpkist een tijdje weggehaald. En er waren er een aantal die meteen de werpkist uitliepen en een plasje deden op de kranten. Ongelooflijk dat dit er zo in zit. Je hoeft het ze niet eens te leren. En ze liepen allemaal snuffelend door de puppyren. Maakten door de spijlen heen contact met de andere honden. Ik heb in de puppyren wat spulletjes gehangen waar ze mee kunnen spelen. En Julia Dream liep/waggelde erop af en ging wat spelen. Verder zie je ze steeds vaker met elkaar spelen. Wat het eten betreft, ze zijn allemaal nu gewend aan de energique en vinden het heel lekker.
![]() |
Van het nestje zijn nu nog 3 tricolour puppies beschikbaar (foto hiernaast):
|
Vandaag hebben ze allemaal een beetje energique met wat puppymelk gehad. Julia Dream en High Hopes leken het meest enthousiast. Arnold Layne leek het niet zo op prijs te stellen. Maar dat kan snel veranderen uiteraard. Ze lopen allemaal, zij het nog zeer wankel. Een prachtig gezicht. Ze vinden het allemaal heerlijk om te worden geknuffeld, en slapen vaak om de beurt tegen mij of iemand anders aan. En uiteraard vinden wij dit ook heerlijk, zo'n klein pupje tegen je aan.
Het gaat prima. Van sommige pups beginnen de oogjes wat te kieren. Ik vind de pups heel tevreden en rustig. Ze slapen veel en drinken goed. En het verschil blijft, drie zwaardere pups en drie kleintjes. Gilmour is de lichtste nu, maar groeit wel gelukkig. Ramani is een hele lieve moeder, heel zorgzaam. En helemaal niet agressief naar bezoek toe.
De pups groeien allemaal nu. Het duurde even, de kleinsten waren wat afgevallen, maar gelukkig begonnen ook zij te groeien. Het lijkt erop dat we twee soorten pups hebben. Drie wat zwaardere pups en drie kleintjes. De zwaardere zijn Barrett (een driekleur reutje), Crazy Diamond (ook een driekleur reutje) en dan nog onze driekleur teef, High Hopes. En dan de kleintjes, Arnold Layne (een driekleur reutje), Gilmour (ook een driekleur reutje) en onze enige blenheim, Julia Dream. En zij heeft qua groei de twee kleine ventjes ingehaald.
![]() |
Op 14 oktober 2010 heeft Ramani 6 mooie puppies gekregen:
5 tricolours en 1 blenheim.
Klik op de foto hiernaast voor een grotere versie. Daarop ziet u ook de namen die wij aan de puppies hebben gegeven.
Hebt u belangstelling voor één van de puppies, dan kunt u contact met ons opnemen (via de informatie die u op de contact pagina van deze website kunt vinden). Vooralsnog zijn alleen de tricolour puppies beschikbaar. |
Om kwart over 9 haalde Ramani de kleedjes in de werpkist overhoop. Op zich hoeft dit nog niet te betekenen dat de bevalling inzet, maar ze begon een kwartier later te hijgen. Ik heb toen de vriendin gebeld die bij de bevalling aanwezig zou zijn.
Om 12.30 uur werd de eerste pup geboren, en om 19.05 uur de laatste. Dat is dus razendsnel gegaan. Zes pups, twee teefjes en vier reutjes. Er zit één blenheim teefje bij, zij is de lichtste. Ramani was duidelijk bekaf, en kon dus uitrusten. 's Avonds vonden de pups allemaal zelfstandig een tepel. De pups waren heel klein, ik heb ze heel vaak aangelegd. Heb daarom ook verscheidene nachten in de kamer geslapen zodat ik de allerkleinsten steeds weer kon aanleggen.
Inmiddels zijn we er zeker van dat Ramani drachtig is. Dat betekent dat we omstreeks 20 oktober een nestje Cavalier puppies verwachten.
Onze (tricolour) cavalier Ramani is gedekt door de reu Quelly (Homerbrent Equerry) van Dana Schuller (kennel Trusties) uit Nieuwlande. Over een week of 4 hopen we te weten of dit tot resultaat heeft geleid en als dat het geval is kunnen de puppies er omstreeks 20 oktober zijn.